راهنمای کامل لارینگوسکوپی روشها، مراحل و نکات مهم بررسی حنجره, لارینگوسکوپی یک روش تشخیصی و درمانی است که در آن پزشک متخصص گوش، حلق و بینی با استفاده از تجهیزات نوری و بصری، بافتهای حنجره (جعبه صوتی) را به دقت بررسی میکند. این اقدام برای تشخیص علل گوناگون از جمله سرفه مزمن، گلو دردهای طولانیمدت، بحه صدا، دشوایی در بلعیدن و حتی شناسایی تومورها یا اجسام خارجی در مجاری تنفسی بالا ضروری است.
افظت از مجاری تنفسی در هنگام بلعیدن دارد.
لارینگوسکوپی به پزشک امکان میدهد تا بدون نیاز به جراحی باز، تصویر مستقیم و مکبر از تارهای صوتی، اپیگلوت و بافتهای اطراف دریافت کند. این روش نه تنها برای تشخیص بیماریها، بلکه برای برداشتن نمونه بافتی (بیوپسی)، خارج کردن اجسام گیر کرده و انجام جراحیهای ریز به کار میرود. انواع اصلی لارینگوسکوپی بر اساس روش دسترسی و سطح بیهوشی، این آزمایش به سه دسته اصلی تقسیم میشود ۱.
لارینگوسکوپی غیرمستقیم (آینهای) سادهترین و سریعترین روش است که در مطب پزشک و بدون بیهوشی انجام میگیرد.افپذیر) روشی که امروزه بیشترین کاربرد را دارد.
یک لوله نازک، انعطافپذیر و مجهز به دوربین از مسیر بینی به سمت حنجره هدایت میشود. قبل از انجام، داروی ضداحتقان و بیحسی موضعی به بینی پاشیده میشود تا راحتتر باشد. مدت زمان آن کمتر از ۱۰ دقیقه است و بیمار در حالت بیداری باقی میماند. ۳. لارینگوسکوپی مستقیم سخت (زیر بیهوشی عمومی) این روش در سالن عمل و تحت بیهوشی کامل انجام میپذیرد.
پزشک از یک لارینگوسکوپ فلزی سخت برای فشردن زبان و بالا آوردن اپیگلوت استفاده میکند تا دید کامل و ثابتی از حنجره فراهم آید. این روش برای انجام جراحیها (مانند برداشتن توده، پولیپ یا کیست)، مثالبرداری هدفمند و اینتوباسیون دشوار به کار میرود و معمولاً ۳۰ تا ۴۵ دقیقه زمان میبرد.
مراحل انجام لارینگوسکوپی آمادگی قبل از آزمایش برای لارینگوسکوپیهای مطبی (غیرمستقیم و فیبر نوری) معمولاً آمادگی خاصی لازم نیست، اما اگر اقدام تحت بیهوشی عمومی برنامهریزی شده باشد، موارد زیر ضروری هستند ناشتا ماندن از شب قبل (معمولاً ۸ ساعت قبل از بیهوشی). توقف مصرف داروهای رقیقکننده خون یا مکملهای خاص با دستور پزشک. اجتناب از سیگار کشیدن حداقل یک هفته قبل برای بهبود ریه و کاهش ریسک عوارض.
انجام عکسهای پرتو ایکس یا تستهای خون در صورت نیاز پزشک. حضور یک همراه برای مراقبت و انتقال بیمار به خانه پس از بیهوشی. حین انجام آزمایش در روشهای مطبی بیمار روی صندلی نشسته و به عقب تکیه میدهد. پزشک زبان را با گاز معقم ثابت نگه میدارد و آینه یا لوله فیبر نوری را وارد میکند. ممکن است از بیمار خواسته شود صدا بدهد (مثل حرف ا طولانی) تا حرکت تارهای صوتی ارزیابی شود.
حس خفجه یا سرفه موقت طبیعی است و به سرعت میگذرد. در روش جراحی (مستقیم سخت) بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار میگیرد و هیچ درد یا آگاهیای از فرآیند نخواهد داشت. پزشک با دقت بالا ابزارها را وارد کرده و اقدامات جراحی یا مثالبرداری را انجام میدهد. مراقبتهای پس از آزمایش روشهای مطبی بیحسی گلو و بینی به دلیل اسپری موضعی تا ۲۰ تا ۳۰ دقیقه باقی میماند.
در این مدت از خوردن و نوشیدن خودداری کنید تا خطر اسپیراسیون (ورود غذا به ریه) از بین برود. روش جراحی بیمار در اتاق بیداری (رکاوری) تحت نظارت میماند تا اثرات بیهوشی از بین برود. گلودرد خفیف، بحه موقت یا احساس گلودردی چند روزه طبیعی است. پزشک ممکن است استراحت صدا، غرغره آب نمک یا مسکن تجویز کند.
عوارض و ریسکهای احتمالی لارینگوسکوپی روشی بسیار ایمن است، اما مانند هر اقدام پزشکی، ریسکهای کمی دارد خونریزی جزئی (به خصوص بعد از بیوپسی یا جراحی). عفونت (نادر، علائم شامل تب بالای ۳۸ درجه است). تورم حنجره یا لرینگوسپاسم (انقباض ناگهانی تارهای صوتی) که در بیهوشی عمومی مدیریت میشود. آسیب به دندانها یا لبها (در روش مستقیم سخت به دلیل فشار ابزار). واکنش به داروهای بیهوشی (در روش جراحی).
در صورت بروز تب، سرفه خونی، تنگی نفس شدید یا گلودرد فزاینده، بلافاصله با پزشک تماس بگیرید. بیوپسی در حین لارینگوسکوپی اگر پزشک ناحیه مشکوک به نظر برسد، با ابزارهای ریز (مانند موشینی مخصوص) که از کانال لارینگوسکوپ عبور میکنند، نمونهای از بافت برداشت میکند. این نمونه برای بررسی پاتولوژی (بیوپسی) ارسال میشود تا وجود سلولهای سرطانی، عفونت یا بیماریهای التهابی دیگر تایید یا رد شود.
نتیجه بیوپسی معمولاً ۳ تا ۵ روز کاری طول میکشد، در حالی که نتایج دیداری بلافاصله اعلام میگردند. تفاوت لارینگوسکوپی و اندوسکوپی هر دو از لولههای نوری و دوربین استفاده میکنند، اما حوزه کاربرد متفاوت است لارینگوسکوپی متمرکز بر بازدید حنجره، تارهای صوتی و مدخل تراکه است. در مقابل، اندوسکوپی (مانند برونکوسکوپی یا ازوفاگوسکوپی) برای بررسی مجاری تنفسی پایینتر (شعب هوایی) یا دستگاه گوارش (مری و معده) به کار میرود.
نکات مهم و زمانی که باید به پزشک مراجعه کنید پس از لارینگوسکوپی، در صورت مشاهده علائم زیر مراجعه فوری پزشکی لازم است تب ۳۸ درجه سانتیگراد یا بالاتر (نشانه عفونت). سرفه خونی یا خلط خونی پرمقدار. درد شدید گلو که با مسکنهای معمول کاسته نمیشود. دشوایی در تنفس یا صداهای صفیر دار در هنگام نفس کشیدن (است). درد قفسه سینه یا بلعیدن ناخوشایند.
برای تسکین عوارض خفیف، غرغره با آب نمک، مکیدن یخ، استفاده از لوژنهای گلو و مسکنهای بیاستروئیدی (با دستور پزشک) مفید هستند. استراحت صدا (کمصحبت کردن) در روزهای اول پس از بیوپسی یا جراحی، بهبود را تسریع میکند. هشدار! این مطلب تنها جنبه اطلاعرسانی و آموزشی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا تجویز پزشک متخصص نیست. برای هرگونه مشکل پزشکی، حتماً با جراح گوش، حلق و بینی یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
