[ad_1]
نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی سمسون
جهان با همهگیری فزایندهی نزدیکبینی روبه رو است. پیشبینیها مشخص می کند که روندهای ۳۰ سال قبل پابرجا باشد، بیشتر از ۷۴۰ میلیون کودک و نوجوان تا سال ۲۰۵۰ در دیدن اشیاء دور با مشکل روبه رو خواهند شد.
بهگزارش ساینس آلرت، پیشبینیهای وابسته بر پایه یک بازدید جهانی است که شیوع نزدیکبینی را با منفعت گیری از دادههای جمعآوریشده از ۵۰ سرزمین تا سال ۲۰۲۳ مورد بازدید قرار داد. پیشبینیهای قبلی فقط دادههای مربوط تا سال ۲۰۱۵ را در نظر میگرفت، اما حتی در آن زمان نیز پیشبینی میشد که نیمی از جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ نزدیکبین باشند.
تازه ترین تجزیهوتحلیل توسط محققان دانشگاه سون یاتسن در چین انجام شد و ۲۷۶ مطالعهای را در نظر گرفت که نزدیک به ۵٫۴ میلیون کودک و نوجوان و نزدیک به دو میلیون مورد نزدیکبینی را پوشش داده بودند. جینگهونگ لیانگ، دانشمند بهداشت عمومی، به همراه تیمش دریافتند که از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳، شیوع جهانی نزدیکبینی در افراد ۵ تا ۱۹ ساله از ۲۴ درصد به ۳۶ درصد افزایش یافته است.
مطابق مطالعه، بیشترین شیوع نزدیکبینی در ژاپن می بود؛ جایی که ۸۶ درصد از کودکان و نوجوانان درحالحاضر نزدیکبینی را توانایی میکنند. کشوری که کمترین شیوع را داشت، پاراگوئه با تنها ۰٫۸۴ درصد شیوع نزدیکبینی می بود.
از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳، شیوع جهانی نزدیکبینی در کودکان و نوجوانان از ۲۴ درصد به ۳۶ درصد افزایش یافته است
اگر نزدیکبینی در بین کودکان و نوجوانان با نرخ جاری رشد کند و در آینده تشدید بشود، شیوع آن در جوانان سراسر جهان تا سال ۲۰۵۰ با رشد نزدیک به ۴۰ درصدی به بیشتر از ۷۴۰ میلیون مورد خواهد رسید. بهطورخاص، در آسیا، شیوع نزدیکبینی تا سال ۲۰۵۰ امکان پذیر به ۷۰ درصد برسد.
اگر شدت رشد نزدیکبینی ادامه یابد، حالت ممکن است حتی دلواپسکنندهتر بشود. دادههای ۳۰ سال قبل، به اختصاصی بعد از سال ۲۰۲۰، مشخص می کند که شیوع نزدیکبینی نه فقط در برخی مناطق، بلکه در سراسر جهان در حال افزایش است.
تحقیقات این چنین به دنیاگیری کووید-۱۹ به گفتن عاملی موثر در تضعیف بینایی کودکان اشاره میکند. به گفتن مثال، یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ در هنگکنگ، افزایش سریع نزدیکبینی را در بین ۷۰۹ کودک ۶ تا ۸ ساله نشان داد. مطالعه نشان داد که تغییرات سبک زندگی در طول دنیاگیری، همانند افزایش زمان تماشای صفحهنمایش و فعالیت کمتر در فضای باز، امکان پذیر در رشد نزدیکبینی نقش داشته باشد.
درحالیکه ژنتیک بدون شک در نزدیکبینی نقش دارد، نمیتواند بهطور کامل افزایش تازه موارد نزدیکبینی در سراسر جهان را توضیح دهد. مطالعهای نشان داد که هنگامی یک کودک دو والدین نزدیکبین داشته باشد، اگر زمان کافی را در خارج از منزل سپری نکند، خطر ژنتیکی نزدیکبینی به نزدیک به ۶۰ درصد افزایش مییابد.
فکر میبشود که بازی در فضای باز خطر نزدیکبینی را در کودکان افت میدهد؛ درحالیکه در طول دنیاگیری، کودکان در تعداد بسیاری از نقاط جهان به ماندن درون خانه ناچار شدند. علاوهبراین، مدرسه در طول دنیاگیری زیاد تر به طور مجازی برگزار میشد و دانشآموزان را برای زمان طویلتری در روبه رو نمایشگرها قرار میداد.
نویسندگان بازدید جهانی تازه اعتقاد دارند: «[بازی در فضای باز] بهاختصاصی برای کودکان پیش دبستانی مهم است، چون آنها در دورهی بحرانی رشد بینایی با انعطاف پذیری بالا بهسر میبرند.»
زیاد تر بخوانید
نویسندگان اعتقاد دارند که سالهای اولیهی کودکی برای رشد بینایی زیاد مهم است، چون چشمهای کودکان در این دوره تا این مدت سازگاری بالایی دارد. با دقت به تفاوتهای دیدنی در نحوهی تأثیر نزدیکبینی بر گروههای قومی و مناطق گوناگون، محققان بر نیاز به دادههای زیاد تر برای ردیابی تغییرات مقدار نزدیکبینی در بین جوانان در طول زمان اصرار میکنند. به گفتن مثال، در آفریقا، شیوع نزدیکبینی در کودکان و نوجوانان نزدیک به هفت برابر کمتر از آسیا است.
تا این مدت هیچکس نمیداند چرا روال شیوع نزدیکبینی متفاوت است و چه چیزی آن را زیاد تر میکند، اما بین طول زمان تحصیل و وقوع نزدیکبینی ربط وجود دارد. در سنگاپور و هنگکنگ، کودکان دو یا سه ساله بهطور فعال قبل از تحصیل رسمی در برنامههای آموزشی شرکت میکنند.
یافتههای مطالعه قدم مهمی در جهت فهمیدن روال نزدیکبینی در طول زمان است، به اختصاصی در جمعیتهایی که شیوع سریع نزدیکبینی را در دورههای خاص همانند دنیاگیری کووید ۱۹ توانایی کردهاند. نویسندگان استدلال میکنند که شناسایی علل رشد نزدیکبینی در بین جوانان و راهکارهای مبتنی بر شواهد برای جلوگیری از تشدید این اختلال در نسلهای بعدی، الزامی است.
مطالعه در مجله British Journal of Ophthalmology انتشار شده است.
دسته بندی مطالب
[ad_2]
