پژوهش جدیدی نشان می‌دهد که ایجاد سیاه‌چاله تنها با تمرکز پرتو‌های نور، چه در محیط آزمایشگاه‌ی و چه در پدیده‌های نجومی طبیعی، امکان‌پذیر نیست.
این نتیجه بر اساس تحلیلی از اثر شوینگر حاصل شده که مانع از تشکیل کوگل‌بلیتس یا سیاه‌چاله‌های نوری در مقیاس‌هایی از دو برابر سیاره مشتری تا کسری از ابعاد پروتون می‌شود.
آلوارز دومینیگز، محقق اصلی این مطالعه، توضیح می‌دهد که انباشت انرژی نور در یک نقطه باعث تولید جفت‌های الک‌ترون و پوزی‌ترون از خلأ کوانتومی شده و از انقباض فضازمان به افق رویداد جلوگیری می‌کند.
تحلیل ما قویا مشخص می‌کند که شکل‌گیری سیاه‌چاله‌ها فقط از پرتو‌های الک‌ترومغناطیسی، چه با تراکم نور در آزمایشگاه فرضی و چه به طور طبیعی نجومی، غیر‌ممکن است.
با این حال، محققان تأکید دارند که در شرایط شدید کیهان اولیه، نتایج ممکن است متفاوت باشد و سایر انواع جئون‌ها نظیر مبتنی بر امواج گرانشی همچنان به عنوان گزینه‌های بالقوه باقی مانده‌اند.
متن کامل مقاله در پایگاه پیش‌انتشار آرکایو با شناسه ۲۴۰۵.۰۲۳۸۹ در دسترس قرار دارد.
