[ad_1]
نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی سمسون
آیا خورشید یک روز زمین را نابود خواهد کرد؟ احتمالا این اتفاق رخ دهد یا احتمالا هم نه. ستارهشناسان سیارهای سنگی به اندازهی زمین را در حال چرخش دور کوتولهای سفید مشاهده کردند که نشانگر آیندهای است که در آن، سیارهی ما زیاد تر از ستارهی خود زنده میماند.
۶ میلیارد سال دیگر خورشید بزرگ میبشود و به ستارهای از نوع غول سرخ، تبدیل میبشود. در این مرحله، عطارد و احتمالا زهره بلعیده خواهد شد و برای زمان طویل فکر میکردیم سیاره زمین نیز سوزانده خواهد شد. اما احتمالا سیاره آبی با وجود آنکه امکان پذیر در ۶ میلیارد سال آینده به دنیایی سکونتناپذیر تبدیل بشود، محکوم به فنا نباشد.
بهگزارش نیویورکتایمز، دانشمندان سیارهای سنگی را کشف کردهاند که دور ستارهای میچرخد که فاز غول سرخ خود را پشت سر گذاشته است. این سیاره اکنون دور کوتولهی سفید، جسم ستارهای کوچکتری که بعد از سوختن ستاره باقی میماند، میچرخد
مسئلهی مهم این است که به نظر میرسد سیاره، وقتی در همان موقعیتی که زمین درحالحاضر به دور خورشید ما میچرخد، قرار داشته است. سیارهی سنگی قبل از آنکه توسط ستارهی در حال مرگش بلعیده بشود، به مداری دورتر، دو برابر فاصلهی زمین و خورشید رانده شد. بدین نرتیب، جهان کشفشده اولین سیارهی سنگی محسوب میبشود که در حال چرخش به دور کوتولهای سفید دیده شده است.
سیارهی سنگی همانند به زمین سپس از نابودی ستارهاش دوام آورده است
کمینگ ژانگ، اخترفیزیکدان از دانشگاه کالیفرنیا سندیگو، که رهبری مطالعهی انتشارشده در مجلهی نیچر آسترونومی را بر مسئولیت داشت، او گفت: «ما نمیدانیم که آیا زمین میتواند زنده بماند یا خیر. اگر دوام بیاورد، به این چنین سیستمی تبدیل خواهد شد.»
سیارهی سنگی نزدیک به ۴هزار سال نوری از ما فاصله دارد و در سال ۲۰۲۰، رصدخانهی اخترشناسی رادیویی کره جنوبی با منفعت گیری از فرآیندی به نام ریزهمگرایی گرانشی آن را کشف کرد. تیم کرهای ستارهی سیارهی سنگی را زمان گذر از روبه رو ستارهای دورتر رصد و آن ستاره، مقدار نور رسیده به تلسکوپ را تا هزار برابر بزرگنمایی کرد. این تاثییر که با گفتن همگرایی یا لنز گرانشی شناخته میبشود، شناسایی اجرام زیاد دوردست و کمنور را مقدور میکند.
زیاد تر بخوانید
آن اتفاق خاص، رویدادی یکباره می بود و شانس مشاهدات دقیق بعدی، تا وقتی که تلسکوپهای تازه قوی بتوانند سیارهی سنگی را در آینده بهتر مشاهده کنند، محدود است. اما دکتر ژانگ و تیمش سال قبل توانستند کارهای بیشتری را در رصدخانه کِک در هاوایی انجام بدهند و فهمیدند ستارهی سیاره درواقع کوتولهای سفید است.
محققان محاسبه کردند که حداقل دو جسم، در حال چرخش به دور کوتولهی سفید می باشند. یکی از آنها کوتولهی قهوهای می بود؛ یعنی ستارهی ناکام که هیچ زمان با همجوشی هستهای شعلهور نشده می بود و در فاصلهی زیاد بسیاری از ستارهی مرکزی قرار داشت. اما شیء دیگر سیارهای با جرم حدوداً ۱٫۹ برابر زمین است که در مداری نزدیکتر به دوره ستاره میچرخد و به همین علت، به گمان زیادً جهانی از نوع سنگی محسوب میبشود.
تیم ژانگ با مدلسازی تکامل منظومهی ستارهای، محاسبه کرد که سیاره امکان پذیر وقتی همانند زمین در مدار سکونتپذیر واقع بوده باشد. ستاره نیز به گمان زیادً به اندازهی ستاره ما بوده است. دکتر ژانگ او گفت: «انتظار داریم که ستاره تقریبا همجرم خورشید بوده باشد.»
Keck Observatory
اما ستاره با پایان سوخت خود، مقداری از جرمش را از دست داد و جهت شد که مدار سیارهی سنگی طویلتر بشود. سیارهی سنگی از فاز غول سرخ در حال گسترش ستاره فرار کرد و تا مرحلهی کوتولهی سفید زنده مانده است.
تعداد انگشتشماری از سیارههای گازی اشکار شدهاند که به دور کوتولههای سفید میچرخند، اما آنها یا در مدارهای دورتری بودند یا بعد از مرحلهی غول سرخ به سمت داخل و نزدیکتر مهاجرت کرده بودند. سوزان مولالی، ستارهشناس موسسهی علوم تلسکوپ فضایی در مریلند، او گفت: «اگر تشخیص دکتر ژانگ درست باشد، این اولین سیارهی سنگی است که به دور این چنین ستارهای میچرخد. این قطعا کوچکترین و آشکارترین سیارهی سنگی است که تا به حال در اطراف کوتولهای سفید اشکار کردهایم.»
تعداد انگشتشماری از سیارات گازی کشفشده دور کوتولههای سفید میچرخند
استفن کین، ستارهشناس دانشگاه کالیفرنیا ریورساید، اشاره کرد که هنگامی برای اولینبار مقاله را خواند، شوقزده شد. او قبلا بازدید کرده می بود که آیا سیارات میتوانند در وقتی که ستارگانشان از مرحلهی غول سرخ عبور میکنند زنده بمانند یا خیر، به این علت کشف تازه برایش زیاد دلنشین است. بااینحال، وجود کوتولهی قهوهای همهچیز را پیچیده میکند. او گفت که اگر کوتولهی قهوهای وقتی به ستاره نزدیکتر میشد، اما به سمت بیرون حرکت میکرد، میتوانست دینامیک کل سیستم را تحول دهد. یعنی احتمالا سیارات فرد دیگر بوهاند که به بیرون پرتاب شدهاند و سیاراتی که درحالحاضر مشاهده خواهد شد، جزو بازماندگان می باشند.
ناسا قرار است تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن را قبل از سال ۲۰۲۷ به فضا پرتاب کند و انتظار میرود که سیارات بیشتری را از طریق اتفاق ریزهمگرایی گرانشی اشکار کند. احتمالا برخی از آنها در اطراف کوتولههای سفید در چرخش باشند.
دسته بندی مطالب
[ad_2]
