کشف سیاره ایگرگ جهان ناشناختهای در لبه منظومه شمسی, محققان اخترشناسی شواهدی جدید برای وجود یک سیاره فرضی در مرزهای دور منظومه شمسی ارائه کردهاند که با نام سیاره ایگرگ ( Y) شناخته میشود. این کشف پیشنهادی متفاوت از نظریه معروف سیاره نهم است و بر اساس تحلیل مداری اجرام فرانپتونی دور (TNO) بنا شده است.
تفاوت سیاره ایگرگ با سیاره نهم سیاره نهم معمولاً به عنوان یک جهان بزرگ با جرم ۵ تا ۱۰ برابر زمین در فاصلههای بسیار دور (بیش از ۳۰۰ واحد نجومی) تصور میشود. در مقابل، سیاره ایگرگ جرمی معادل بین عطارد تا زمین دارد و در فاصله نزدیکتری یعنی ۱۰۰ تا ۲۰۰ واحد نجومی از خورشید میچرخد. این ویژگیها باعث میشود اثرات گرانشی آن روی کمربند کویپر متفاوت و قابل تشخیص باشد.
شواهد رصدی از انحراف مداری تیم پژوهشی به رهبری امیر سراج از دانشگاه پرینستون، دادههای تعداد زیادی از اجرام فرانپتونی دور را بررسی کرد. آنها اجرام در رزونانس با نپتون را حذف و توزیع بقیه را تحلیل نمودند.
این انحراف تصادفی باشد کمتر از ۲ درصد برآورد شده است.
توضیح گرانشی برای انحراف صفحه مداری بهترین مدل فیزیکی برای توجیه این انحراف، وجود یک سیاره با جرم متوسط در فاصله ۱۰۰ تا ۲۰۰ واحد نجومی است. اگر جرم این سیاره بزرگتر از زمین بود، اثرات آن در ناحیه داخلیتر (۵۰ تا ۸۰ واحد نجومی) نیز باید دیده میشد و احتمالاً تا به حال کشف میگردید. بنابراین مدل پیشنهادی با جرم مشابه پلوتو یا کمی بزرگتر، سناریوی سازگارترین با مشاهدات است.
نقش رصدخانه ورا روبین در تایید یا رد فرضیه رصدخانه ورا روبین با پیمایش دهساله و قدرت تفکیک بالا، میتواند در سالهای آینده این فرضیه را به چالش بکشد. اگر سیاره ایگرگ در محدوده پوشش رصدخانه قرار داشته باشد، مستقیماً قابل شناسایی خواهد بود.
ه کامل این پژوهش برای انتشار در نشریه معتبر MNRAS پذیرفته شده و پیشنویس آن در پایگاه داده آرکایو با شناسه ۲۵۰۸.۱۴۱۵۶ در دسترس عموم قرار دارد.
این کار نشاندهنده جدیت علمی و مرور همکاران در مورد این فرضیه نوین است.
